Plan był inny
Umówiliśmy się na plener. Przyszedł deszcz.
Na takie dni zawsze mam ze sobą lampę, a do tego obiektyw portretowy i szerokokątny, który dobrze radzi sobie w mieszkaniu. Zamiast przekładać, weszliśmy do środka.
„Ten pies ma ADHD”
Kira to shiba inu. W dniu sesji miała kilka miesięcy i energii za trzech. Jej opiekunka mówiła wprost, że Kira ma ADHD, i bała się, że z tych zdjęć nic nie wyjdzie.
Rozumiem ten strach. Ale u szczeniaków najlepsze zdjęcia często wychodzą właśnie z tej energii.
Najpierw zabawa, potem portret
Nie próbowałem jej uspokajać na siłę. Pozwoliłem Kirze się wybawić i fotografowałem to, co robiła: skoki, przechylone głowy, śmieszne miny.
Kiedy się zmęczyła, sama usiadła. Wtedy przyszedł czas na spokojne portrety.
Maja, czyli spokój w kadrze
Maja to kotka Kiry i jej zupełne przeciwieństwo. Spokojna, ciekawska, wszystko obserwowała z bezpiecznego miejsca. Świetnie się z Kirą dogadują i to widać na zdjęciach.
A potem przestało padać
Po sesji w mieszkaniu zobaczyliśmy, że deszcz ustał. Wyszliśmy przed blok, a potem na działkę tuż za nim. Mokra trawa, kamień, polna droga. I zrobił się z tego pełnoprawny plener.
W kolorze i w czerni i bieli
Opiekunowie chcieli mieć zdjęcia w obu wersjach, więc oddałem je w kolorze i w czerni i bieli. Jeśli też lubisz czarno-białe kadry, powiedz mi o tym przy rezerwacji.
Kira pochodzi z łódzkiej hodowli. A sesja? Bardzo mi się podobała. Opiekunom też.
