„Nie da się go złapać”
Parys to szczeniak owczarka niemieckiego. Na co dzień dość lękliwy, a do tego w ciągłym ruchu. Jego właścicielka bała się dwóch rzeczy: że obcy człowiek z aparatem go wystraszy i że takiego malucha nie da się złapać na żadnym ładnym zdjęciu.
Na sesję mieliśmy około 20 minut. Krótko, ale przy szczeniaku to często zaleta: kończymy, zanim zdąży się zmęczyć i znudzić.
Zamiast strachu – ciekawość
Żadna z tych obaw się nie sprawdziła. Parys w ogóle się mnie nie bał. Aparat zainteresował go bardziej niż cokolwiek innego: podchodził, wąchał, chciał się przytulić.
Kilka razy musiałem się przed nim wycofywać, żeby nie polizał obiektywu. Dla mnie to najlepszy znak, że pies czuje się swobodnie.
Wystarczy poczekać
Każdy szczeniak, nawet najbardziej ruchliwy, ma swoje chwile: kładzie się w trawie, rozgląda, na moment zastyga. Nie trzeba ich wymuszać. Trzeba na nie poczekać z aparatem w gotowości.
Światło nie ułatwiało zadania, ale kadry wyszły ciepłe i miękkie, z ostrością tam, gdzie trzeba: na oczach.
Taki mały już nie będzie
Za kilka miesięcy Parys będzie dużym owczarkiem. Uszy, które jeszcze nie wiedzą, czy stać, czy leżeć, i puchata sierść zostaną już tylko na zdjęciach. Dlatego sesja szczeniaka to jedna z najfajniejszych pamiątek, jakie można mieć.
Masz szczeniaka, który nie usiedzi w miejscu albo boi się obcych? To nie przeszkoda. Zobacz, jak wygląda sesja szczeniaka.
